Oct 12, 2008

Arena

Ahora que sé que voy a quedarme un tiempo aquí, necesito cuidar de algo.
Pensé en una planta y quise una maceta. Como últimamente me sucede, alguien la dejó en el suelo para que yo la recogiera. Estaba usada y vacía. Nos hemos entendido en un acto reflejo.
La llevé a la habitación. Tenía piedras dentro. Las dejé.
¿Quién soy yo para quitarle lo que es suyo?¿Qué sé yo si las necesita?
Decidí cenar para luego salir a buscar arena.

Al vaciar otra lata de Baked Beans (50 céntimos cuestan) sobre el cus-cus me he dado cuenta que ahí tenía otra maceta. Bueno, la verdad es que en el papel que envolvía el bote decía no sé qué de un premio y un "mira debajo la...", cuando la he visto desnuda me ha parecido una maceta metálica de múltiples posibilidades.

He cogido prestado un tupperware de la cocina, más o menos del mismo tamaño que el tupperware que compré en Ikea y que alguien tomó prestado hace una semana ya.

La maceta metálica sería mi pala/pico/cucharón-de-no-ensuciarme-demasiado-ni-pincharme-con-vidrios-escondidos-entre-la-arena-color-café-a-media-noche.

He llegado hasta la ribera del Thames (aquí se llama así, en el país donde estés leyendo esto quizás se llame asá) y había un escultor de arena de playa. Lo vimos hace unos días. Me pareció que había hecho justo la misma figura, pero no, sólo era la misma silueta. Imaginaos que hacéis un montón enorme de arena y otro un poco más pequeño adjunto... pues os da palo remover la puta arena, ¿no? Lo hacéis para que los turistas os tiren monedas, y cada día los renuevan, así que hagáis lo que hagáis va a ser "algo" con esos dos montoncitos. ¿Un camello?¿Un buda acostado?¿Un pirata con un cofre? Pues eso.

Ignoré al "artista". Pensé que lo mejor sería excavar en un parque. Ahí he ido. Al agacharme, de repente, me he dado cuenta: quizás esté prohibido. Quizás en la ciudad uno no puede coger arena del suelo. Quizás esté multado, como mear, gritar mucho o cantar a pleno pulmón a medianoche...

Así que, acobardado, me alejé del artificial-y-precioso parque, hasta deslizarme dentro de unas obras. Allí he encontrado arena a la que darle un mejor hogar.

Pensaba no coger ninguna flor, ni planta, ni tallo... he pensado "¿Quién eres tú para arrancar del suelo y llevar a tu habitación de oxígeno limitado a cualquier planta? Quizás mañana compre alguna semilla que nunca habrá crecido en tierra "libre" así que no le molestará...".

Pero no voy a comprar semillas, igual que no compro arena. Ni siquiera macetas, ahora que lo pienso. Así que he caminado un buen rato hasta encontrar algunas plantas mustias, agonizantes... y de ellas he arrancado el par de tallos que me ha parecido que tenían más ansias de crecer.(Freud lo llama proyección: poner en otra persona/objeto una intención que no existe, que en realidad es lo que "tú quieres")

Estas son:


Creerás que he sacado una foto rápida y ya, que sería ésta. Pero, aunque parezca increíble, es una elaborada obra de arte en que apenas se intuye el patio interior al que da mi ventana, a la vez que se muestra la rudeza de estas plantitas justo recién llegadas de la jungla de asfalto. La diestra es la flor bella acogida por la "maceta bonita" encontrada en el suelo por gracia del azar y la zurda, sin ningún tipo de ornamento, metida dentro del bote industrial de comida precocida, que a su vez está rodeada por el plástico tupperware. Sí, oh sí, todo tiene un mensaje y hemos de encontrarlo o sufrir, oh, oh, oh... Ah, quizás te hayas dado cuenta, como yo ahora, que confundí lo diestro con lo zurdo, qué cosas...


P.D. Mañana empezaré a hablar con ellas acerca de nuestro jardín y el sendero de hombres que se bifurcan.

7 comments:

Anonymous said...

Ems embla que el tuperware al que et refereixes el tinc jo... Ho sento! Encara hi tinc detergent; te'l tornaré tan aviat com pugui. Promès!
T'has apanyat un bon jardí a l'habitació...

Irene G.

Anonymous said...

que gran aventura!! yo bastante tengo con cuidarme a mi misma como para cuidar a unas plantas... ajajjaja

la economía me ha dejao un poko pallá! no toy inspirada...


dew

Anonymous said...

Un consell de un simple "aficionat".

Com no li possis materia orgànica a la sorra les plantes et duraran menys que una escopeta de fira.


:)

Anonymous said...

Vaig llegir el teu mail, em guardes algun d'aquests llocs on encara no has anat, per quan vingui? Sinó, a repetir :)

No t'oblidis de regar les plantes!

Anna Fenoy said...

No t'han passat un paper per sota de la porta dient que no pot haver cap planta al costat de la finestra???

=D

Pol Ramentol said...

eooo!!! tot be maco? És trist, però ahir (per fi) vai aconseguir el teu correu... doncs estarem una mica més en contacte! espero que estiguis estupendu!!! un petonas!

Baby Cat Face said...

Te echo de menos.